I Love House GR: Interview with Tigerskin (Greek Version)

tigerskin5

Η δισκογραφία του Alex Krüger είναι ίσως μια απ’τις μεγαλύτερες που μπορείτε να συναντήσετε στον χώρο. Έχει κυκλοφορήσει δουλειές σε εταιρίες όπως οι Dessous, Suol, Mood Music, Dirt Crew Recordings, Rotary Cocktail και στη δική του Organic Domain Imprint. Μερικά από τα τραγούδια του συμπεριελήφθηκαν σε Mix CD’s όπως το Bugnology του Steve Bug, Slams Sci Fi Hi Fi 5 ή και στο Ministry´s of Sound “Clubbers Guide to Berlin”. Εκτός της Ευρώπης, έχει γυρίσει .. σχεδόν όλο τον κόσμο για tour, Βραζιλία, Καναδά, Ηνωμένες Πολητείες, Ρωσία, αλλά το καλύτερο πράγμα όσον αφορά τον Alex είναι πως είναι ένας προσγειωμένος χαρακτήρας που μπορείς να πιεις μια μπύρα μαζί του, μέχρι και να συζητήσεις για πολιτική μαζί του και να νιώθεις άνετα … όπως με τη μουσική του!

Έχοντας απολαύσει κάθε σου live υποστηρίζουμε ένθερμα το γεγονός ότι «Τα live performances τoυ Tigerskin είναι γεμάτα ενέργεια και δημιουργικότητα». Από πού αντλείς αυτήν την δύναμη και την ενέργεια;

Αν και αυτή η άποψη μπορεί να είναι διαφορετική για κάθε ακροατή, γεγονός είναι ότι τα περισσότερα κομμάτια δεν είναι dj tools. Μ αρέσουν τα κομμάτια που είναι ένα ταξίδι με μια κλιμάκωση, μια κορύφωση και ενός είδους finale στο τέλος. Οπότε όταν παίζω live τα περισσότερα κομμάτια είναι κάπως έτσι, ακολουθεί το ένα το άλλο με την ίδια κλιμάκωση. Πάνω – κάτω, πάνω – κάτω… Βρίσκω βαρετά τα sets που απλά έχουν beats & bass με vocals που παίζουν συνέχεια κ ότι άλλο συμβαίνει είναι απλά ένα background. Μου αρέσουν επίσης πολύ τα μουσικά όργανα όπως πιάνο, κιθάρα, τα έγχορδα…αυτά πολλές φορές δίνουν αυτή την ενέργεια σε σχέση με περίεργους κομπιουτεριστικους ήχους.

Tigerskin

Τι σε έκανε να διαλέξεις αυτό το επάγγελμα;

Πραγματικά, δεν το επέλεξα, ήρθε σταδιακά και με «ρούφηξε». Και σε κάποια στιγμή συνειδητοποίησα ότι «wow, πραγματικά ζω από το να δημιουργώ μουσική».

Όντας στην μουσική βιομηχανία περίπου δυο δεκαετίες, έγινες μάρτυρας πολλών αλλαγών και της ηλεκτρονικής εξέλιξης. Πες μας λίγα λόγια για την οπτική σου πάνω σ αυτό.

Τα πράγματα πρέπει να αλλάζουν που και που αλλιώς δεν θα υπάρχει εξέλιξη, είτε προς το καλό είτε προς το χειρότερο. Προσπαθώ να είμαι ανοιχτός στις νέες εξελίξεις, το οποίο βέβαια δεν είναι πάντα εύκολο καθώς μεγαλώνεις και κουβαλάς τη δική σου ιστορία, αλλά έτσι κ αλλιώς οι τάσεις δεν διαμορφώνονται από τους μεγαλύτερους ηλικιακά καλλιτέχνες. Για αυτό και προσπαθώ να δουλεύω σε διαφορετικά μουσικά πεδία και με διαφορετικούς ανθρώπους ώστε να μην χάσω αυτήν την επαφή.

Tigerskin3

Πόσο πιστεύεις ότι σε επηρέασε το γεγονός ότι γεννήθηκες και μεγάλωσες στο Βερολίνο? Και κατά πόσο πιστεύεις ότι η πολιτισμική έκρηξη που συμβαίνει στην πόλη σήμερα θα επηρεάσει τις μελλοντικές σου δουλειές;

Δεν με επηρέασε ως προς το ενδιαφέρον μου για την μουσική σαν παιδί αλλά τα χρόνια μεταξύ του 1989 και του 1996 σίγουρα σημάδεψαν τη δουλειά μου. Το Βερολίνο ήταν το μέρος που δεν συγκρινόταν με κανένα άλλο που έχω δει (και οι άνθρωποι του Detroit συνήθως αναφέρουν πόσο ωραία ήταν η πόλη τους παλιότερα). Απλά περπατούσες στο δρόμο, Σάββατο βράδυ σε μια πραγματικά ότι να ναι περιοχή όπως το “Prenzlauer Berg” (που τώρα είναι τέρμα εντυπωσιακή και ακριβή) και άκουγες μουσική από το πίσω μέρος ενός κτηρίου, έμπαινες μέσα και έπεφτες πάνω σε ένα underground techno ή hip hop party, ή για παράδειγμα σε κάποια υπαίθρια μυστήρια έκθεση τέχνης με ενδιαφέροντα άτομα, φυσικά πλέον δεν είναι καθόλου έτσι. Δεν βλέπω την πολιτισμική αυτή έκρηξη. Είναι πλέον σαν πολύ κόσμος να έρχεται για να πάρει το δικό του μερίδιο στην πίτα και μόλις το πάρει προχωράει παρακάτω. Πιστεύω ότι πίσω σε εκείνα τα χρόνια ο κόσμος απλά ερχόταν για να κάνει κάτι και να ζήσει σε ένα ενδιαφέρον μέρος χωρίς πολλά πολλά λεφτά, πλέον έρχονται για να γίνουν ένα κομμάτι από κάτι για το οποίο είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν οποιοδήποτε τίμημα.

Τα EPTry the Impossible” και “In trance” ήταν σίγουρα ένα δημιουργικός τρόπος να αρχίσει η χρονιά. Το σχόλιο σου για αυτά;

Μου άρεσαν πολύ αλλά ήδη έχω προχωρήσει παρακάτω. Πιστεύω ότι έχω τελειώσει πλέον με το είδος της “sample-house”. Βέβαια ότι σίγουρα ήταν πολύ ωραίο το να επιστρέψω σ αυτήν μετά το “French house” στα μέσα του ‘90.



Tigerskin.. Dub Taylor.. Korsakow.. Αγαπήσαμε και τους τρεις, είναι κάποιος που προτιμάς σε σχέση με τον άλλο;

Όχι, ουσιαστικά είναι μόνο ονόματα του ίδιου πράγματος λίγο ή πολύ.

 

Εν κατακλείδι, υπάρχει κάτι που θα ήθελες να μοιραστείς μαζί μας και με τους θαυμαστές σου;

Το δεύτερο μου album ως Tigerskin «All those Goodbyes» το οποίο θα κυκλοφορήσει 14 Δεκεμβρίου. Πραγματικά το περιμένω με ανυπομονησία καθώς το έχω δουλέψει και με μερικά πολύ ταλαντούχα άτομα.

Alex σε ευχαριστούμε για τον χρόνο σου και ανυπομονούμε να σε ξαναδούμε σύντομα στην Ελλάδα!